Start

Herdenken op 4 mei: waarom?
Moeten we daar maar altijd mee blijven doorgaan? Het is nu al zo lang geleden.
Moet je de kinderen van nu nog belasten met dat verleden? Moet je daaraan al die aandacht blijven besteden, terwijl er vandaag de dag ook van alles gebeurt dat niet deugt. Is dat nodig?

Herdenken op 4 mei: waarom niet?
"Zo lang ik nog kan lopen, blijf ik komen", zegt de oude dame - weduwe van een verzetsstrijder.
"Mijn grootvader is in de oorlog omgekomen", zegt de jonge vrouw, "en nu nemen we de kinderen mee."
"Ik vind het altijd zo indrukwekkend die stilte met alleen het gezang van de nachtegalen, dan denk je aan wat al die mensen is aangedaan", zegt de man op de Waalsdorpervlakte.

Herdenken op 4 mei: daarom!…
5 tot 6 miljoen mensen vermoord, omdat ze van een ander "soort" waren. Daarom!
Verzetsstrijders die hun leven gaven voor onze vrijheid. Daarom!
Militairen die gesneuveld zijn voor onze toekomst. Daarom!
Onschuldige burgers, slachtoffers van een onmenselijk systeem. Daarom!
Opdat zo iets niet meer mag gebeuren. Daarom!...



Ik heb de tweede wereldoorlog niet meegemaakt en ik heb daar, net als veel volwassenen en kinderen van vandaag, geen eigen herinneringen aan.
Als kind werd er op 4 mei bij ons thuis altijd aandacht besteed aan de Dodenherdenking. De ware betekenis van dit “stil zijn” begrijp je pas later, als je op school over de geschiedenis van de tweede wereldoorlog leert.

Ik ben opgegroeid in tijden en een land in vrede en vrijheid, zonder overheersing en vervolging: als kind weet je niet beter dan dat het zo hoort, gewoon is. Nu ik zelf moeder ben heb ik meegemaakt wat het betekent als een van jouw kinderen wordt uitgezonden naar een oorlogsgebied met alle risico’s van die daar bij horen; ik denk dat ik me wat beter kan voorstellen wat al die moeders, vaders, zusjes, broertjes, vrouwen, mannen, vriendinnen, vrienden, oma’s en opa’s van toen hebben meegemaakt.

Er is in de wereld van vandaag nog steeds veel onvrijheid en onverdraagzaamheid: niet alleen ver weg, maar soms ook in eigen land en eigen kring. Je moet werken in eigen land, eigen dorp en eigen kring aan die vrijheid, aan: verdraagzaamheid, respect voor elkaar, en vriendschap, met elkaar.

Vrijheid is niet gewoon; herdenken is werken aan je eigen vrijheid van vandaag en morgen, en dankbaarheid en respect tonen voor de offers die toen zijn gebracht.

Ineke Rump – de Vries
Voorzitter Stichting Vier Mei Grootegast